Yıkılan Son Umudum Başlayan Yalnızlığımdı

Yıkılan Son Umudum Başlayan Yalnızlığımdı

Sensiz uyandım bugün hayata.
Aç başladım koşuşturmaya
Kahvaltı yapamadım ki sen yoksun diye..
Sen yoksun diye dışarı bile çıkamadım
İşe gitmedim evi aradılar
Kovuldun, artık hiç gelme diye..

Bunca zaman benim hayatım senmişsin
Senmişsin bütün duygularım
Birden bire gidiverince yarım kaldım
Afalladım önce elim ayağıma dolandı
Sigaraya da başladım..
İçmeyi beceremedim başlarda sonra alıştım..
Gecem gündüzüm onunla geçmeye başladı
Sırdaşlık bile yaptım..
O benim hayatımla oynuyordu,
Bense ona sırlarımı veriyordum..

Yinede en büyük sırrımı herkeslerden saklıyordum
Yaptığım en büyük doğruyu içimde gizliyordum
Seni seviyordum daha ötesi yoktu ve olmadı
Hiç düşünmüyordum birgün;
Hoşçakal bile demeden çekip gideceğini..
Ama olmuştu, işte kaçınılmaz son gelmişti
Haliç bana bakıp gülümsüyordu
Belki bir kurban daha..
İnanılmaz bir çekiciliği vardı,
Elimde olmadan bırakıverdim kendimi..
Sana bir adım daha yaklaşmıştım
Ama sen orada değildin..
Seni içimde yakmıştım
Yok olup giden sen değildin..

Şimdi yıkılan umudum beni..
Başlayan sonsuuuz yalnızlığıma
Ve senden çook uzaklara hapsetti..
Giderken son dileğim hayattaki tek emelim..
Beni karşılıksız ve çıkarsız sevmendi!..