Bekle Beni Geliyorum...

Yalan olan hayatımın en gerçekçi yanıydın sen.Yaşadığımı sandığım bu şehirde aslında yalan, şehrin içindeki insanlarda.Gerçek olan tek şey sensin.İçimi ısıtan gülümsemen yeter bu şehri bir kalemde silmeme..Bu şehrin sevdiğim tek bir yanı var, nereye baksam, kafamı nereye çevirsem seni gösteriyor.Seni hatırlatıyor.Gözlerini anımsatıyor.Senin gibi huzur veriyor insana.Dertlerinden uzaklaştırıyor. Bir ara dalıyor gözlerim masmavi gökyüzüne, orada da seni görüyorum.Bir an gözlerim doluyor sonra geçiyor.Sonra yine seni düşünüyorum.Dizlerine yattığımda saçlarımı okşamanı özlüyorum.Neredesin, beni bırakıpta nasıl gidersin??Kendimi kaybettiğim gecenin kör karanlığında şehrin bütün sokaklarını dolaşıp haykırmak istiyorum.Bana küsen, sırt çeviren bu şehrin insanlarına, söylemek istiyorum.Seni canımdan çok sevdiğimi sessizce haykırıyorum kalbi küf tutmuş Haliç'e. Belki de isyan ediyorum kendime, en küskün anımda bana kucak açana.Yine akşam oluyor.Sensiz geçen bir gün daha geride kalıyor.İnsanlar evlerine dönüyor.Sıcak yuvalarına, çocuklarını sevindirmek için onlara oyuncak götürüyorlar.Benim bir yuvam bile yok.Sen gittiğinden beri sokaklar evim, kaldırım taşları yastığım oluyor.Yaşadığım anılar gözümde canlanıyor.İçimi bir dert sarıyor.Bir ara hıçkırıklara boğuluyorum, gözlerim doluyor, sonra geçiyor.Gözüme uyku girmiyor, hep seni düşünüyorum.Üşüyorum, beni saracak bir çift kol arıyorum, bulamıyorum.Yalnızım, artık sokaklarda istemiyor beni.Bana dost mu düşman mı bilmiyorum ama seni benden alıp götüren Haliç'e sığınıyorum.Senden sonra beni dinleyen tek kişiye sığınıyorum. O'na ne kadar kızıp bağırsam, nefretimi her defasında yüzüne haykırsamda beni bırakmıyor.Sanki birşeyler söylemek istiyor.Bazen sinirleniyor, kıyılara köpürüyor.O ne zaman sinirlense ben seni özlüyorum..Aklıma geliyor gülüşün.Sahipsizliğimi sahiplenen Haliç bile kıskanıyor beni senden.

Bak yine bir başka akşam oldu. Yine yalnızlık en derin yaramdan vurdu.Emanet ettiğin bu şehirde beni sattı.Şimdi ne gidecek bir yerim var ne de tutunacak bir dalım.Açım artık seninle olmaya, açım artık gözlerine, açım dizlerinde yatmaya..Dudaklarıma mühürlenmiş tek bir cümle var sana haykırmak istediğim.Şimdi vakti geldi kırıyorum bu mührü.Haykırıyorum artık bu şehre, bu şehrin insanlarına.Haykırıyorum, bana dost mu düşman mı hala kestiremediğim Haliç'e..

"Seni çok özledim canım annem!"

Şimdi Haliç'e sesleniyorum.Birgün olurda yolu sana düşen bir garip gelirse onu da bağrına bas, onunda dertlerini dinle, ona kızma, sahipsizliğini sahiplen, yaralarına merhem ol.
Hadi, sağlıcakla kal. Ben şimdi gidiyorum.Bir ara yine uğrarım dertleşiriz..Sana anlattığım ay parçası beni bekliyor..

Elveda beni içinde barındıran şehir, elveda adını bile bilmediğim insanlar. Bu şehri size emanet ediyorum.Ben şimdi gidiyorum..

-Bekle beni anne geliyorum!..
-Gel oğlum seni bekliyorum!...



Canım arkadaşıma...