Şairliğime Küfreder Oldum

şairliğime artık ben bile küfreder oldum
kelimeler yetmedi ki isyanıma ortak olsun
bütün bunlara kalemim mi engel oldu yoksa,
tertemiz sayfaların zifiri boşluğunda mı kayboldum!


bir bir üzerime gelen dizelerden korkar oldum
aklımı mı yitirdim, yoksa yeteneğimden mi oldum
şimdi bir mısra olsa seni bana anlatan
çocukken bile olmadığım kadar mutlu olurdum.


lügatımda kalmadı kelime, seni anlatamaz hissedemez oldum
ne çare ki bitmeyen çileme bir yeniside sen oldun
tutsaydım ellerini baksaydım gözlerine
en uzaktaki yıldız kadar yakınımda olurdun.


şimdi bir dilim söyler bir kulağım dinler
açtığın derin sancı beni benden eder
yukarıdan rabbim söyler kulları dinler
şimdi sen yoksun diye dağlarda mecnuna döndüm...

Şimdi Ben ve Sen

simdi ben,
dört duvar arasında,
seslerin ortasında,
ve yalnızlık adasındayım,
şimdi ben,
müziğin ritminden uzak,
soluğun bitimine yakın,
azalan zamanın artan yalnızlığın,
kederin..kederin ve senin..
ahh..
yarım bırakıyorum cümleleri şimdi ben,
tamamlamaktansa diyorum
öylece bırakayımda,
asılı dursun sonsuzlukta,
anlamsız olsun yakışıksız,
lanet..lanet olsun..
istenmesin
evlere davetsizce girsin
hırsız gibi değil
tıpkı ağıza yapışan küfür
rahme yapışan cenin
tıpkı istenmeyen şeylerin
birincisi gibi
ölüm gibi gelsin
ve dursun karşımda birden bire
simdi ben buradayım ya
sen neredesin,
hangi yolun sonunda
ya da hangi sokağın başındasın
evine ne kadar uzakta
kendine ne kadar yakında
şimdi sen..
varmısın ki?
yaşıyor..şarkı söylüyor..
ağlıyor konuşuyor..
susuyormusun?
şimdi sen neredesin?
şimdi sen neredesin?
çıksana!

Sadece

seni dinlemeyecek kadar sagır,
hiçbir şey açıklamayacak kadar aptallım bu gece,
göremezsem affet gözlerimi
ağzımı yitirmişsem son öpüşmemde,
affet sevgili,
kırılma..
sadece,
ve sadece yalnız bırak düşlerimi...
girme gecenin bir yarısında koynuma
rahat bırakta son gecemde
son soluğumda seni düşünmeyeyim
küçük bir gece barında
çürüyene dek içki içeyim
sadece,
ve sadece yalnız bırak düşlerimi...
tek istediğim
kokuşmuş insanların arasında
hatırlanmamak..
ve herşeyden herkesten uzakta
sadece,
ve sadece tek başıma kalmak...

Belirsizlikteki Aşk

Duygularımı kilitledim hunharca
Şimdi bir mahsene kapattım..
İçimdeki şehveti kimse duymasın diye,
Yerin yedi kat dibine sakladım.

Asla aşırıya kaçmadım
Ben artık aşkı aramayı bıraktım
Heba olan günlerime oturdum,
Bir içtim bir ağladım...

Nefretime nefret kattım
Gözyaşlarımla hergün suladım.
Güzeli senden öğrendim, tadına seninle vardım,
Ne olduğunu bilmiyordum, acıyıda sen yaşattın...

Şimdi gelde anlat herkese
İnansınlar diye binlerce yalan söyle..
İnkar etsemde sevmiyorum diye,
Bana en güzel günleri yine sen yaşattın...

Bendeki Sen!..

İçine sinmiş yalnızlığın köhneleşmiş duyguları,
Küf tutmuş kalbine yansıyan cehennem sıcaklığı,
Kurak çöllere düşmüş şimdi, taş tutmuş yüreği
Dudakların bir damla sevgiyi arar olsun...

Yazmışım bir kere ismini kara kaplıya
Ne olur artık çıkma karşıma..
Dikkat et hayal kırıklıkları batmasın ayağına
Sana beni hatırlatan küçük bir tebessüm olsun...

Yine yollara düştüm bak senin yüzünden
Geceleri yatağımda değil, banklarda yatar oldum..
Loş bir sokak lambasında buldum en son seni,
Bizi birbirimizden ayıran bırakta kader olsun...


"Bendeki sana gem vurmak ne kadarda zor!"

Bekle Beni Geliyorum...

Yalan olan hayatımın en gerçekçi yanıydın sen.Yaşadığımı sandığım bu şehirde aslında yalan, şehrin içindeki insanlarda.Gerçek olan tek şey sensin.İçimi ısıtan gülümsemen yeter bu şehri bir kalemde silmeme..Bu şehrin sevdiğim tek bir yanı var, nereye baksam, kafamı nereye çevirsem seni gösteriyor.Seni hatırlatıyor.Gözlerini anımsatıyor.Senin gibi huzur veriyor insana.Dertlerinden uzaklaştırıyor. Bir ara dalıyor gözlerim masmavi gökyüzüne, orada da seni görüyorum.Bir an gözlerim doluyor sonra geçiyor.Sonra yine seni düşünüyorum.Dizlerine yattığımda saçlarımı okşamanı özlüyorum.Neredesin, beni bırakıpta nasıl gidersin??Kendimi kaybettiğim gecenin kör karanlığında şehrin bütün sokaklarını dolaşıp haykırmak istiyorum.Bana küsen, sırt çeviren bu şehrin insanlarına, söylemek istiyorum.Seni canımdan çok sevdiğimi sessizce haykırıyorum kalbi küf tutmuş Haliç'e. Belki de isyan ediyorum kendime, en küskün anımda bana kucak açana.Yine akşam oluyor.Sensiz geçen bir gün daha geride kalıyor.İnsanlar evlerine dönüyor.Sıcak yuvalarına, çocuklarını sevindirmek için onlara oyuncak götürüyorlar.Benim bir yuvam bile yok.Sen gittiğinden beri sokaklar evim, kaldırım taşları yastığım oluyor.Yaşadığım anılar gözümde canlanıyor.İçimi bir dert sarıyor.Bir ara hıçkırıklara boğuluyorum, gözlerim doluyor, sonra geçiyor.Gözüme uyku girmiyor, hep seni düşünüyorum.Üşüyorum, beni saracak bir çift kol arıyorum, bulamıyorum.Yalnızım, artık sokaklarda istemiyor beni.Bana dost mu düşman mı bilmiyorum ama seni benden alıp götüren Haliç'e sığınıyorum.Senden sonra beni dinleyen tek kişiye sığınıyorum. O'na ne kadar kızıp bağırsam, nefretimi her defasında yüzüne haykırsamda beni bırakmıyor.Sanki birşeyler söylemek istiyor.Bazen sinirleniyor, kıyılara köpürüyor.O ne zaman sinirlense ben seni özlüyorum..Aklıma geliyor gülüşün.Sahipsizliğimi sahiplenen Haliç bile kıskanıyor beni senden.

Bak yine bir başka akşam oldu. Yine yalnızlık en derin yaramdan vurdu.Emanet ettiğin bu şehirde beni sattı.Şimdi ne gidecek bir yerim var ne de tutunacak bir dalım.Açım artık seninle olmaya, açım artık gözlerine, açım dizlerinde yatmaya..Dudaklarıma mühürlenmiş tek bir cümle var sana haykırmak istediğim.Şimdi vakti geldi kırıyorum bu mührü.Haykırıyorum artık bu şehre, bu şehrin insanlarına.Haykırıyorum, bana dost mu düşman mı hala kestiremediğim Haliç'e..

"Seni çok özledim canım annem!"

Şimdi Haliç'e sesleniyorum.Birgün olurda yolu sana düşen bir garip gelirse onu da bağrına bas, onunda dertlerini dinle, ona kızma, sahipsizliğini sahiplen, yaralarına merhem ol.
Hadi, sağlıcakla kal. Ben şimdi gidiyorum.Bir ara yine uğrarım dertleşiriz..Sana anlattığım ay parçası beni bekliyor..

Elveda beni içinde barındıran şehir, elveda adını bile bilmediğim insanlar. Bu şehri size emanet ediyorum.Ben şimdi gidiyorum..

-Bekle beni anne geliyorum!..
-Gel oğlum seni bekliyorum!...



Canım arkadaşıma...

Yeniden

Uzun zamandır ihtiyacım yoktu sana
Birden bire içimde buruk bir acı sıkıştı sanki,
Hani nefesin düğümlenir, hani konuşamazsın ya..
Kalbin sadece çarpmaz,
Yerinden çıkacakmış gibi olur..
İşte tam da o sırada
Gözlerin dolar ya hani
Elin sancıyan yüreğine kayar..
Zaman zindan olmuş hayatın akar ya
Gözlerinin önünden...
İşte hissettiklerim sana
Tam da böyle birşey...

'Rumuz'
...Yeniden...