Şairliğime Küfreder Oldum

şairliğime artık ben bile küfreder oldum
kelimeler yetmedi ki isyanıma ortak olsun
bütün bunlara kalemim mi engel oldu yoksa,
tertemiz sayfaların zifiri boşluğunda mı kayboldum!


bir bir üzerime gelen dizelerden korkar oldum
aklımı mı yitirdim, yoksa yeteneğimden mi oldum
şimdi bir mısra olsa seni bana anlatan
çocukken bile olmadığım kadar mutlu olurdum.


lügatımda kalmadı kelime, seni anlatamaz hissedemez oldum
ne çare ki bitmeyen çileme bir yeniside sen oldun
tutsaydım ellerini baksaydım gözlerine
en uzaktaki yıldız kadar yakınımda olurdun.


şimdi bir dilim söyler bir kulağım dinler
açtığın derin sancı beni benden eder
yukarıdan rabbim söyler kulları dinler
şimdi sen yoksun diye dağlarda mecnuna döndüm...